Bij massa’s worden ze aangeboden, die kleine coaxiaal helikoptertjes. Om de prijs hoef je het eigenlijk niet te laten, want voor enkele tientjes ben je al de bezitter van een complete heliset. Meestal ontbreken alleen nog maar de penlights voor de zender. In de reclame wordt dan ook al snel gesteld dat je na het plaatsen hiervan direct helipiloot bent. De realiteit is echter weerbarstiger. Het helivliegen moet ook aangeleerd worden en dat kost wel enkele uurtjes. Niet zelden eindigt dit met schade aan dat leuke modelletje, is de pret over en is het jammer van het zakgeld. Om wel plezier te beleven aan deze investering is enige kennis van de werking van de heli van belang. Het geeft zeker meer gevoel over waarom je wat moet doen om het vliegen onder de duim te krijgen. Begeleiding van een ervaren helipiloot is hierbij belangrijk en ook dit artikel draagt bij aan het nemen van de eerste horden om te gaan helivliegen.

De uitleg wordt gegeven aan de hand van een model van Carson, de Sea Hawk V6, maar geldt in het algemeen voor gelijksoortige modellen.

Het model, dat wordt door Carson aangeduid als V.6, is een RTF (Ready To Fly) semi schaalmodel van de SH-60F Sea Hawk van Sikorsky .

Het origineel, is operationeel vanaf juni 1989. Het wordt op vliegdekschepen voor meerdere doeleinden wordt ingezet, zoals: onderzeeboot bestrijding, SAR activiteiten en transport van goederen en personen.  Bij vliegoperaties zijn deze helikopters altijd het eerst in de lucht en het laatst weer binnen. Zij moeten tijdens de “launch”en “recovery” (op vliegdekschepen spreekt men niet van starten en landen) in de buurt van het schip zijn om in geval van een landing op zee direct te kunnen ingrijpen om de bemanning te redden.
Het model is een coaxiaal helikopter (twee tegen elkaar in draaiende rotoren boven elkaar met vaste “pitch’’) op een schaal van ongeveer 1:50. De rotordiameter van het model bedraagt 345 mm. In tegenstelling tot de hele kleine coaxjes heeft deze geen lift propeller in de staart maar kunnen de onderste bladen via z.g. kantelschijven, ook wel wobbelplaten genoemd,  zodanig worden versteld dat voor-, achter- en zijwaartse bewegingen mogelijk zijn door een cyclische verstelling van de onderste rotorbladen. Onder een cyclische verstelling wordt verstaan dat de invalshoek of ‘’pitch’’ van een rotorblad afhankelijk is van het punt waarop het zich op de draaicirkel bevindt.  
Aan de bovenste rotor is een ‘’flybar’’ gemonteerd die er door zijn centrifugaal werking voor zorgt dat de heli, binnen zekere grenzen, automatisch wordt gestabiliseerd.
De beweging om de topas wordt verkregen door het toerental van de beide rotorbladen ten opzichte van elkaar te variëren. Inclusief de vermogensregelaar heeft het dus vier stuurfuncties. Het model kan gezien worden als een tweede stap (na die kleine coaxjes) naar het “echte” heli vliegen.

(zie ook Modelbouw actueel 138)

Lees verder ........