Koopjes uit het verre Buitenbos
Risico’s van koopjes buiten de Europese Unie.
Wie wil het niet: voor een dubbeltje op de eerste rij zitten? Bijvoorbeeld: iets moois voor je hobby kopen in het verre buitenland en daarvoor veel minder betalen dan “bij de winkel om de hoek”. Rechtstreeks kopen in het verre Oosten omdat het daar toch zo lekker laag geprijsd is. Op koperspad voorbij aan al die importeurs en handelaren die er de oorzaak van zijn dat het allemaal alleen maar duurder wordt. De wereld is toch één grote supermarkt geworden. Het internet maakt het daarbij allemaal mogelijk en je kunt het toch eenvoudig regelen vanachter je computer.
Kopen in de regio Hongkong schijnt de laatste jaren in de mode geraakt te zijn. Aanbiedingen uit Hongkong of andere landen buiten de Europese Unie worden via ebay en andere internetwinkels tegen zeer aantrekkelijke prijzen aangeboden. Aan iedere besteller wordt geleverd ongeacht of hij of zij handelaar of privé persoon is.
De verzamelbestelling is hierbij zeer in trek geraakt. Om verder op de vracht en verzendkosten te besparen is het voordelig om het in een verzamelbestellingen te doen. Er zijn immers vaak meer hobbygenoten die ook van de voordeeltjes willen genieten. Dus een lijstje gemaakt, de initiatiefnemer bestelt en de extra kosten worden onder elkaar verdeeld. Een aantal dagen later al wordt het pakket bezorgd en iedereen is tevreden!
Althans, zolang alles goed gaat. Zelden wordt er aandacht aan geschonken of dit zonder problemen kan of zelfs mag en welke risico’s aan dergelijke transacties verbonden zijn. Geheel zonder risico is deze manier van kopen echter niet, noch voor de besteller, noch voor de gebruiker, noch de andere deelnemer(s) in de verzamelbestelling. Wel, kort gezegd, kan men aan een dergelijke transactie lelijk zijn vingers branden en dat is niet alleen letterlijk bedoeld. Waarom dit zo is heeft alles te maken met de beschermde status van het verhandelen van producten in de Europese Markt (de EU). In het vervolg van dit artikel worden aan de hand van een ludiek voorbeeld situaties nader uiteengezet die tot vervelende complicaties kunnen leiden, vooral al justitie zich er mee gaat bemoeien. Een gewaarschuwd mens telt voor twee!
Het verhandelen van producten in de Europese Unie (EU)
Alle producten die in de EU worden verhandeld moeten, ongeacht de aard of oorsprong, van een CE-merkteken zijn voorzien. Hiermee wordt beoogd dat in alle EU-landen dezelfde normen voor veiligheid en kwaliteit worden gehandhaafd. Dit wil dus zeggen dat ook producten die buiten de EU worden vervaardigd en in de handel binnen de EU-zone worden gebracht eerst van een CE-merkteken moeten worden voorzien. Dit kan verkregen worden door het product eerst door een Europese keuringsinstantie, een zogenaamde “notified body” te laten keuren op basis van de hiervoor geldende Europese Richtlijnen. Indien het CE-merkteken is verworven dient ieder product bij aflevering aan de eindgebruiker minstens te zijn voorzien van een installatie voorschrift (indien van toepassing), een gebruiksaanwijzing (in de taal van het land waar het product wordt verhandeld, dus: waar zijn de bouwbeschrijvingen in de Nederlandse taal in die mooie veelkleurige bouwdozen?) en een zogenaamde “conformiteits verklaring” waarin wordt aangegeven aan welke richtlijn(en) wordt voldaan. Toegegeven het is voor een leverancier/handelaar een hele administratieve rompslomp, maar het is nu eenmaal wettelijk zo geregeld.
Dit lezende begrijpt u al dat het, voor een producent in het verre buitenland, zeker enige moeite en geld kost om een product binnen de EU ingevoerd te krijgen. De producten die we via de legale handel aanschaffen hebben dit allemaal doorstaan en de producent/handelaar heeft daar de nodige Euro’s voor moeten betalen en het is dan ook aanbevelenswaardig om bij het aanschaffen van een product ook eens te controleren of dit allemaal klopt. Mocht het niet zo zijn dan koopt u mogelijkerwijs een illegaal ingevoerd product en u mag daarop uw leverancier aanspreken.
Het feit dat het niet voldoen aan het CE-merkteken in alle EU landen als een economisch delict met mogelijk forse financiële consequenties wordt aangemerkt spreekt hier boekdelen. Daarbij kan ook het aansprakelijkheidsrisico tot ernstige (financiële)gevolgen leiden.
Welke wettelijke risico’s loopt u dus als internet koper? Met een toespeling op de Fabeltjeskrant zal dit aan de hand van enkele voorbeeld situaties worden geschetst.
Een verzamelbestelling in het buitenbos
De slimme Lowieke de Vos heeft bedacht dat hij zijn hobbyspullen het voordeligst in het verre buitenbos kan bestellen, niet alleen voor hemzelf, maar voor alle liefhebbers in Fabeltjesland. Hij stelt een lijstje op en iedereen die wat wil bestellen kan er op intekenen. Als dit compleet is gaat Louwieke aan de slag. Hij zet zijn elektronische postduif, Ome Gerrit de Postduif is inmiddels uitgesaneerd, aan het werk en in het verre buitenbos worden de spullen verzameld en per omgaande, via een moderne technologisch ver ontwikkelde Zoef de Haas, verstuurd. Na een lange vlucht levert deze snelle jongen de spullen bij Lowieke af. De mooie spullen waren goed verpakt en zo op het oog mankeerde er niets aan. Daarna gaat Lowieke de spullen bij de bestellers bezorgen en hij ontvangt in boseuri de prijs van de onderdelen, eventueel met een deel van de kosten. Alles lijkt prima geregeld, maar wat Lowieke zich niet realiseert is dat hij op dat moment voor de wet leverancier is geworden, ook al heeft hij geen boseuricent op de producten verdiend! Hij is voor de wet plotseling de officiële verkoper geworden die voor zijn “klanten” de wettelijke productverantwoordelijkheid heeft! En dat kan grote gevolgen hebben. Als de geleverde producten defect zijn of niet goed functioneren mag de koper volgens de wet restitutie van het koopbedrag eisen of kostenloze reparatie van het product. Dan gaat het geld kosten en daarmee komt de vriendschap meestal in het geding, maar Lowieke is voor de wet wel verplicht het te regelen.
Product verantwoordelijkheid
“Ach”, wordt er dan geredeneerd dat men dat onder vrienden toch niet doet. Nou, ja het zal best wel mee vallen, maar het kan nog ernstiger worden als er door het product vervolgschade of schade aan derden wordt toegebracht. Een vriendschappelijke relatie komt plotseling in een geheel ander daglicht te staan als verzekeringen of justitie bij de zaak betrokken raken. Dan wordt er wel heel kritisch naar de gedane handelingen gekeken en worden de handelingen van Lowieke uitsluitend gezien in het licht van zijn positie als handelaar. Mede gelet op een situatie waaruit ook nog blijkt dat het product niet aan de EU-richtlijnen voldoet zoals boven omschreven, kan de handelaar met geheel zijn vermogen voor de geleden schade aansprakelijk worden gesteld! Auw!
Het zakelijk recht en de belastingen
Dan heeft Lowieke mogelijk nog te maken met het zakelijk- en belastingsrecht, dus de fiscus. Hierbij is het de vraag of de verzamelbestellingen, persoonlijk, éénmalig of incidenteel zijn of dat het regelmatig en planmatig plaats heeft. Dit is een mistig criterium, maar het feit of dit wel of niet zo is wordt door de belastingdienst zelf bepaald en de kans dat het al snel als zakelijk wordt aangemerkt is zeker niet ondenkbaar. Als dit wel zo is moet snel een bezoek worden gebracht aan de Kamer van Koophandel voor een inschrijving en naar de belastingdienst voor een BTW nummer. Niet moeilijk, maar dan wel noodzakelijk, althans als het nog helpt.
Conclusie
Deze uiteenzetting moet duidelijk maken dat snel uit een vriendschappelijke dienstverlening een, in meerdere opzichten, vervelende situatie met grote financiële risico’s kan ontstaan. Iedereen die rechtstreeks buiten de EU producten bestelt moet zich ervan bewust zijn welke problemen en risico’s hij over zich kan afroepen waarbij hij huis en haard op het spel kan zetten.
In het bos liggen dus wel enkele voetangels en klemmen. Trap er niet in!
Terug .....